De drie weken van rouw

rouw

Rouw. De mitswa [gebod] om te rouwen tijdens Tisja Be’av is slechts tijdelijk (plan B), totdat de Mosjiach komt en het voor altijd de dag van vreugde en viering wordt, zoals beschreven is in Zacharjah 8. Dus Tisja Be’av is bestemd om deel te zijn van onze halachische traditie, maar NIET voor eeuwig als een dag van rouw.

In Megillat Eicha/Klaagliederen, welke gelezen wordt tijdens Tisja Be’av, wordt Tisja Be’av daarom door Jirmijahoe als een feest beschreven [Eicha/Klaagl. 1:15 en 2:22]. Dit is de reden dat we op Tisja Be’Av geen tachanoen [smeekgebed als onderdeel van het ochtendgebed] en selichot [gedichten en gebeden ter boetedoening] zeggen [Shulchan Aruch 559].

Een voorbeeld van dit idee komt voor in Jirmijahoe 31: “Dan (in de messiaanse tijdperk) zullen de jonge vrouwen dansen in blijdschap. Jonge mannen en ouderen zullen ook samen dansen. Ik (G’d) zal het rouwen veranderen in blijdschap. Ik (G’d) zal hen geruststellen en toejuichen om hun spijt en berouw.”

Deze vers weerklinkt duidelijk Zacharjah’s verklaring. Wat Jirmijahoe voorspelt is niet iets nieuws en wel een vreugdevol feest zonder enige aanleiding. G’d zal het rouwen en de eeuwenlange ballingschap veranderen in blijdschap en feest zodra de Mosjiach komt.

Waarom is het dat in de tijd van de Mosjiach in de periode van het vasten op de 17e van de maand Tammoez en het vasten op Tisja Be’Av waarmee de choerban [verwoesting van de Tempel] herdacht wordt?
Deze periode zal gevuld zijn met vreugdevolle feesten en zal deze periode geen normale dagen zijn, waarom?
Waarom worden deze vastendagen niet gewoon afgelast?

Het antwoord is dat deze tragische, treurige dagen hun oorspronkelijke bedoeling weer krijgen.

Vreugde en rouw

De 17e van Tammoez was de datum dat G’d ons de eerste Tafelen gaf met de Tien Geboden. Het was bedoeling dat het een dag met enorm veel vreugde zou worden. Waarbij G’ds cadeau aan ons in Zijn eigen Handschrift gevierd zou worden!

Echter, dit is ook de dag dat we het Gouden Kalf aanbaden en waarop Mosje G’ds heilige Tafelen kapot gooide. Mosje moest opnieuw omhoog op de berg Sinaï en pleiten voor G’ds vergeving voor het Joodse volk. De tweede set Tafelen werden niet gegeven tot Jom Kippoer.

Als we tesjoeva doen en de komst van de Mosjiach verdienen, dan hebben we de zonde van de Gouden Kalf volledig rechtgezet. Dus, de 17e van Tammoez zal weer het oorspronkelijke karakter krijgen; een dag van feestelijke viering voor de ontvangst van G’ds eerste Tafelen.

Tisja Be’Av zou ook DE dag zijn dat de Joden het gelukt was om het heilige Land binnen te gaan en het te overwinnen. De zonde van de spionnen door kwaadsprekerij over het Land van Israël, wat plaatsvond op Tisja Be’Av, weerhield het Joodse volk ervan om het beloofde land binnen te gaan.

Als de Mosjiach komt zullen we ook de zonde van de spionnen rechtzetten. Ook zal Tisja Be’Av veranderen in plan A.

Dus, Tisja Be’Av zal de oorspronkelijke opzet weer krijgen van intense nationale blijdschap door de viering, waardering en koestering van het heilige Land van Israël!

©Rabbi E. Sprecher 2019

Bron: website Jodendom Online

1 reactie

Sophia van Buuren Smilde

Bedankt voor je duidelijk uitleg.

Reageer