Het wonder van de zesdaagse oorlog deze week 54 jaar geleden.

goren

Het jaar 1967 begon met voorspellingen dat er het geen oorlog zou komen. De Egyptische president op dat moment was Nasser. De Israëlisch gingen ervan uit dat hij uit de oorlog van 1956 wel zijn les had geleerd en hij geen oorlog zou beginnen tegen Israel tenzij hij er klaar voor was.

De betrekkingen tussen Egypte en Jordanië waren slecht dus was coalitie tussen Nasser en koning Hoessein uitgesloten.

In snel tempo volgden de gebeurtenissen elkaar op en de voorspellingen dat er geen oorlog zou komen was totaal fout.

Een luchtgevecht met Israël waarbij Syrië (een bondgenoot van Rusland in het Midden-Oosten)13 vliegtuigen verloor, vormde vormde de aanleiding tot de oorlog.

Als gevolg van het aandringen van de Sovjet-Unie mobiliseerde Egypte 100.000 troepen en stuurde die naar de Sinaï.

President Nasser eiste dat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties UNEF dat zij zich onmiddellijk moesten terugtrekken. Tot Nasser’s grote verbazing heeft de UNEF zich inderdaad meteen teruggetrokken uit de Sinaï, dus de ‘bewakers van de vrede’ waren per direct vertrokken.

 Toen kondigde Nasser de sluiting van de Straat van Tiran (de golf van Akaba) aan voor de Israëlische scheepvaart (23 mei) – een duidelijke oorlogs provocatie. Nasser ging verder met  treiteren van Yitzhak Rabin, de stafchef van Israël en hij zei: “Laat hem komen, ik wacht.”

Ondertussen slaagde de Egyptische president Nasser erin een nauwe samenwerking met het Syrische leger tot stand te brengen.

Koning Hoessein van Jordanië vloog abrupt om naar Egypte en tekende een overeenkomst om zijn troepen onder rechtstreeks Egyptisch bevel te plaatsen. Dit is de Jordaanse koning heel duur komen staan.

Israël had vervolgens het hele leger gemobiliseerd. Het waren drie weken vol spanning, met de angst voor een tweede Holocaust in het geval dat Egypte, Syrie en Jordanië de oorlog zouden winnen. De Joodse bevolking had eten en zelfverdedigings materialen aangeschaft.

Israël stond alleen, tegen een machtige Arabische coalitie. De grote mogendheden deden, ondanks vage beloften om de Golf van Akaba te heropenen dus Israël moest het alleen doen.

Op 5 juni 1967 werd op het radarscherm van koning Hoessein een groep van vliegtuigen gezien die van Egypte naar Israël vlogen.

Het Jordaanse leger werd verzekerd door de Egyptenaren dat de vliegtuigen van Egypte waren, dit was het teken – meteen gaf koning Hoessein meteen het bevel om aan te vallen – in Jeruzalem!

In feite waren deze vliegtuigen van Israël, die terugkeerden van een verwoestende aanval op de Egyptische luchtmacht, dat als een totale verrassing kwam. Rabin had besloten meteen aan te vallen en niet te wachten totdat Egypte ‘klaar’ zou zijn.

Binnen de korte tijd van zes dagen veroverde het Israëlische leger het hele Sinaï-schiereiland, tot aan het Suezkanaal; verder veroverde het Israëlische leger de hele Westelijke Jordaanoever in; en veroverde in de laatste dagen, een groot deel van de Golanhoogten, inclusief het hoge strategische punt de berg Hermon  (vanaf dat moment “de ogen en oren van Israël”).

Het hoogtepunt was de verovering van de Oude Stad van Jeruzalem en de plaats die het meest vereerd wordt door de Joden, de Westelijke muur het overblijfsel van de aloude Joodse tempel in Jeruzalem. Het blazen van de sjofar(ramshoorn) bij de Klaagmuur weergalmde over de hele wereld.

776 Israëlische soldaten sneuvelden tijdens de Zesdaagse Oorlog.


In de Zesdaagse Oorlog stond het voortbestaan van Israël absoluut op het spel. De overmacht was enorm, en toch overleefde Israël en won gebied terug. Het waren zes dagen, vol van wonderen en bescherming van G’d. U ziet een korte impressie (in het Engels) via de link ‘Six days of wonder’.

Reageer