Even eten…

“Ik heb trek”, dacht ik na een dag in Jad Ezra vergaderd te hebben. Niet vergeten, het is anderhalve week voor Pesach de meeste huizen hebben geen keuken beschikbaar waar je even je maaltijd kan voorbereiden, mijn huis  ook niet. De keukens worden helemaal schoongemaakt en elk kruimeltje brood en koek wordt verwijderd. Het eten is min of meer op, boodschappen voor Pesach heb ik nog niet gedaan dus je bent blij met iedereen die je wat te eten  aanbiedt.

Ik was in de buurt van Jad Ezra’s soepkeuken en omdat wij een donatie hebben binnengekregen voor soepkeuken wilde ik dat even gaan bespreken. Het was twee uur wetende dat ik thuis niet echt iets te eten heb. De realiteit van de pre Pesach situatie. Niet echt opbeurend vooral als je honger hebt.

Ik  loop Jad Ezra’s soepkeuken binnen en een heerlijke geur komt mij tegemoet. Ik vroeg of Miriam, degene die verantwoordelijk is voor het interieur, aanwezig was, maar jammer genoeg die was er niet ze zou pas later komen.

Toen zei Nechama die bezig was het eten uit te delen of ik ook wilde eten en mijn antwoord was “ja natuurlijk!” Vervolgens kreeg ik een lekker bord groentesoep en heerlijke kippevleugeltjes met groente en rijst. Het was een koningsmaal, heerlijk. Nee ik bedoel echt lekker, het waren gebraden kippevleugeltjes met roerbakgroente.

Ik moet je wel eerlijk toegeven dat het heel gezellig was. Het was een samensmelten tussen de arme sloebers en Jad Ezra’s vrijwilligers. Iedereen had wat te vertellen en we hebben veel gelachen.

Ik was klaar met eten en ik dacht dat ik net zoals de anderen gewoon op kon staan, iedereen netjes bedanken en wegwezen want ik heb thuis nog veel werk te doen.

Maar nee hoor, Nechama ziet dat ik weg wil gaan en roept: “Hee Lea waar ga je naartoe, je moet de vloer nog aanvegen!”. Alle andere aanwezigen vertrokken langzaam maar zeker.

Ik kon er dus niet onderuit, ik probeerde het wel. De vrijwilligers en medewerkers van Jad Ezra moeten hun handen uit de mouwen  steken zodat de soepkeuken helemaal schoon en netjes is en vooral blijft. Dus ik de vloer aanvegen. Er was ook een oud vrouwtje die moeilijk ter been was en zij hielp ook  mee. Zij begon alvast de groente te schillen voor het avondeten.

Tijdens elke maaltijd komen er zestig mensen dus per dag gaat het om 180 personen die komen genieten van het eten en de gezelligheid. Ik ken Jad Ezra al jaren en ben nog steeds onder de indruk.

 

 

 

 

Gerelateerde berichten

Reageer