nodig ons uit!

Nodig ons uit

Deel op …FacebookGoogle+TwitterLinkedinWilt u, uw familie en vrienden meer weten over Israël en het Jodendom? Dan kunt u Lea Farkash uitnodigen voor een huisbijeenkomst of bij andere gelegenheden en zij komt dan graag vertellen over de onderwerpen die u interesseren over Israël en het Jodendom. Gebruik het formulier onderaan deze pagina om ons uit te nodigen. Lea Farkash, in Suriname geboren vervolgens in Nederland opgegroeid. Vervolgens is zij veertig jaar geleden naar Israël gegaan om daar te studeren en is daar gebleven. Ze woont in Jeruzalem en geeft lezingen aan toeristen over Israël en Jodendom en lezingen aan leerlingen van

Jad Ezra’s tandartsklinieken (deel 1)

Deel op …FacebookGoogle+TwitterLinkedin1980, de staat Israël bestond 32 jaar. Wat een wonder dat na tweeduizend jaar opnieuw een Joodse staat was opgericht. Vanaf de oprichting van de staat heeft Israël zich moeten verdedigen tegen de vijanden die niets anders wilden dan alle Joden in de zee te gooien. Tot 1980 werd Israël al gedwongen vijf oorlogen te voeren. Toch is het land tot ontwikkeling gekomen ondanks de grote moeilijkheden die deze oorlogen met zich mee brachten. Tijdens en na oorlogen stagneerde de economie. Voor armoedebestrijding heeft de staat weinig middelen beschikbaar want er wordt je altijd verteld dat je ermee

Voedselhulp

Deel op …FacebookGoogle+TwitterLinkedinJad Ezra biedt op veel manieren voedselhulp aan armen en mentaal zieken in Israël. Soepkeuken Jad Ezra serveert twee maaltijden per dag in de soepkeuken. Deze is bedoeld voor degenen die wel in staat zijn hun huis uit te gaan, maar niet goed genoeg functioneren om hun eigen eten te bereiden. Voedselpakketten Wekelijks worden er 2500 voedselpakketten bij arme families afgeleverd. Deze pakketten zien er precies hetzelfde uit als een bestelling die door een supermarkt wordt afgeleverd. Dit gebeurt helemaal anoniem om de families die de pakketten ontvangen niet in verlegenheid te brengen. De keuken van Jad Ezra

Gastenverblijf in Miron

Deel op …FacebookGoogle+TwitterLinkedinIn Miron bij het graf van de beroemde rabbijn Shim’on Bar Yochai, heeft Jad Ezra een gastenverblijf met bed en ontbijt. Op de dag van Lag B’omer deelt Jad Ezra koek en drank uit aan de 450.000 bezoekers bij het graf van rabbijn Shim’on Bar Jochai. Bekijk hieronder een (beetje oud) filmpje met een impressie van het werk van Jad Ezra in Miron.

Hulp aan daklozen

Deel op …FacebookGoogle+TwitterLinkedinArmoede is in Israël een groot probleem. Een kwart van de Israëlische kinderen leeft onder de armoedegrens. In sommige gevallen kunnen mensen zelfs de kosten voor huisvesting niet meer betalen en worden zij dakloos. Veel van deze daklozen komen naar Jad Ezra voor hulp. Behalve dat Jad Ezra hen aan eten en onderdak helpt is het nog belangrijker dat Jad Ezra hen aan werk probeert, te helpen zodat deze mensen in de toekomst niet afhankelijk hoeven te zijn van de liefdadigheidsorganisaties. De mensen die voor rehabilitatie in aanmerking komen, worden in Jad Ezra’s rehabilitatieprogramma’s opgenomen voor zover er

Wel of geen Pijes (Pijpekrullen)

Lag Ba’Omer de 33ste dag van de Omer telling staat voor de deur. Duizenden drie jaar oude jongetjes zullen afscheid nemen van hun lange mooie haren. Hun haren zijn sinds hun geboorte nooit geknipt. Tijdens Lag Ba’Omer gaat het gebeuren hun haar wordt geknipt om uiteindelijk alleen de pijes te laten staan.
Waarom zijn er zoveel gebruiken omtrent deze pijes? Waar komt het vandaan? Hebben alle joodse mannen door de lange geschiedenis van het joodse volk altijd pijes gehad?

De mitswa van de pijes vind zijn oorsprong in de Thora – Vajikra (Leviticus) 19:27 Je zal de hoeken van je hoofdhaar niet cirkelvormig wegnemen en de hoeken van je baard niet vernietigen.

De Talmoed vertelt ons dat het woord Pe’ah betekent hoek of rand betreft het haar voor de oren tot onder het kaakbeen op het zelfde niveau als de neus. Het verbod van de hoeken van je hoofdhaar betreft de zijlokken en het geldt alleen voor mannen.
De Thora geeft geen reden waarom dit verboden is, maar de verschillende verklaarders Rishonim en Acharonim hebben toch een poging gedaan.

De Maimonides zijn mening is dat dit verbod te maken heeft met het verbod van de afgodendienst omdat veel afgodendienaars juist hun haar afscheerden op de zijkant van hun hoofd en zij lieten alleen wat haar boven op hun hoofd groeien. De joden zijn verplicht zich in hun uiterlijk van afgodendienaars te onderscheiden.
De Sefer HaChinuch zijn mening is dat de pijes een belangrijk lichamelijk teken is dat je als jood identificeert net zoals de besnijdenis. Niet zoals de Maimonides die het als onderscheid ziet van afgodendienst dat negatief is, zo ziet de Sefer HaChinuch dit als positief dat wij trouwe joden zijn.
De Ben Ish Chai beschrijft de pijes als betrouwbare getuigen dat ons versiert met het kroon van het jood zijn.
Rabbijn Shimshon Refael Hirsh zijn mening is dat haar over het algemeen in verband staat ijdelheid betreffende je uiterlijk. Het verbod om je pijes af te knippen herinnert je eraan om niet te veel nadruk op je uiterlijk te leggen maar dat je de nadruk moet leggen op je goede karakter en intelligentie.
Binnen de joodse mystiek staan de pijes symbool voor de scheiding tussen het voorste en achterste gedeelte van de hersenen. Het voorste deel bevat voornamelijk de intellectuele capaciteiten en hierbij ook spiritualiteit terwijl de achterkant van de hersenen bevatten meer de lichamelijke aspekten van een mens. Door middel van de pijes geeft de persoon aan dat hij zich bewust is van het lichamelijk en geestelijke deel van zijn bestaan.

De Tur bekritiseerd het feit dat men uberhaupt op zoek gaat naar een verklaring voor deze mitswa of we het nu wel of niet begrijpen, het is opgedragen door G’d en dat is voldoende.

De joden en hun pijes door de eeuwen heen:

De Ben Ish Chai leert ons dat de rechtvaardige Mordechai uit het Poerim verhaal werd beschreven als “muchtar be’nimuso” – gekroond met zijn manieren. Dit betekent dat Mordechai ‘dikke’ pijes had en hierdoor opviel als een trotse jood tussen de vele ministers in en rond het paleis van koning Achashverosj.
De Jemenitische joden noemen hun pijes ‘simaniem’ – tekens omdat het hen onderscheidde van hun omgeving.
De Tartaren onderscheidden de joden – ‘joden met pijes’ en anderen noemden ‘joden zonder pijes’.
De Russische Tsaar Nikolaas I verbood in 1845 het dragen van pijes om op die manier Rusland meer modern te doen lijken. Baarden waren toegestaan. Vele joden verborgen vervolgens hun pijes onder hun keppel of achter hun oren om het minder te laten opvallen.
Tijdens de Holocaust hadden de Nazi’s beestachtige methodes om de joden de ontdoen van hun pijes en baarden. Toen deze praktijken bekend werden onder de joodse gemeenschappen hebben de meesten hun baard en pijes uit voorzorg afgeschoren om de ergste vormen van mishandeling te voorkomen.
VtPk8927514
De gewoontes
Volgens de joodse bronnen zijn er geen voorschriften hoe de pijes eruit moeten zien. Het minimale vereiste is niet te scheren boven het jukbeen, dan voldoe je aan de vereiste.
Bij de chassidische gemeenschappen zijn de pijes gevormd naar de traditie van de gemeenschap zoals die in Europa van voor de Holocaust gebruikelijk waren.
Breslev Chassidiem dragen lange gedraaide pijes zoals rabbi Nachman. Rabbi Nachman heeft verklaard: “Als ik deze wereld heb verlaten dan zal ik iedereen helpen die naar mijn graf komt, de Tikkun Haklali zegt en wat geld aan het goede doel geeft”.
“Ongeacht hoe ernstig zijn overtredingen zijn toch zal ik alles doen om hem te helpen en te reinigen. Ik zal hem aan zijn pijes uit de Gehinnom trekken”.
Andere chassidische gemeenschappen draaien de pijes om hun oor.
De Lubavitch chassidiem houden hun pijes kort, zo ook velen bij de sefardische gemeenschappen. 19dyulpj98c65png
Jemenieten hebben lange dunne pijes vaak tot de bovenarm. De leider van de Jeminitische gemeenschap rabbijn Yosef Kapach heeft gezegd dat deze gewoonte om pijes op deze manier te dragen stamt vanaf de tijd van de tweede tempel. Ook in het boek “Wars of the Jews” (Monroe Rosenthal) staat beschreven dat de Jeminieten de pijes dragen zoals het de gewoonte was in de tijd van koning David.
De joden van Litouwen plaatsen hun pijes achter hun oren, dit wordt voornamelijk gedaan door de jesjiewa studenten.

“Minhag Yisrael hie” Het is een gewoonte in Israël.
Moge het zo zijn dat alle joden ongeacht hun gemeenschappen hun tradities en wetten in vrede en geluk deze zullen naleven.

Over de schrijver

Eén reactie

  1. Aviva Sarah Pels Beantwoorden

Reply