nodig ons uit!

Nodig ons uit

FacebookTwitterPinterestGoogle+emailWilt u, uw familie en vrienden meer weten over Israël en het Jodendom? Dan kunt u Lea Farkash uitnodigen voor een huisbijeenkomst of bij andere gelegenheden en zij komt dan graag vertellen over de onderwerpen die u interesseren over Israël en het Jodendom. Gebruik het formulier onderaan deze pagina om ons uit te nodigen. Lea Farkash, in Suriname geboren vervolgens in Nederland opgegroeid. Vervolgens is zij veertig jaar geleden naar Israël gegaan om daar te studeren en is daar gebleven. Ze woont in Jeruzalem en geeft lezingen aan toeristen over Israël en Jodendom en lezingen aan leerlingen van de oprichter

Jad Ezra’s tandartsklinieken (deel 1)

FacebookTwitterPinterestGoogle+email1980, de staat Israël bestond 32 jaar. Wat een wonder dat na tweeduizend jaar opnieuw een Joodse staat was opgericht. Vanaf de oprichting van de staat heeft Israël zich moeten verdedigen tegen de vijanden die niets anders wilden dan alle Joden in de zee te gooien. Tot 1980 werd Israël al gedwongen vijf oorlogen te voeren. Toch is het land tot ontwikkeling gekomen ondanks de grote moeilijkheden die deze oorlogen met zich mee brachten. Tijdens en na oorlogen stagneerde de economie. Voor armoedebestrijding heeft de staat weinig middelen beschikbaar want er wordt je altijd verteld dat je ermee rekening moet

Voedselhulp

FacebookTwitterPinterestGoogle+emailJad Ezra biedt op veel manieren voedselhulp aan armen en mentaal zieken in Israël. Soepkeuken Jad Ezra serveert twee maaltijden per dag in de soepkeuken. Deze is bedoeld voor degenen die wel in staat zijn hun huis uit te gaan, maar niet goed genoeg functioneren om hun eigen eten te bereiden. Voedselpakketten Wekelijks worden er 2500 voedselpakketten bij arme families afgeleverd. Deze pakketten zien er precies hetzelfde uit als een bestelling die door een supermarkt wordt afgeleverd. Dit gebeurt helemaal anoniem om de families die de pakketten ontvangen niet in verlegenheid te brengen. De keuken van Jad Ezra verzorgt 1500

Gastenverblijf in Miron

FacebookTwitterPinterestGoogle+emailIn Miron bij het graf van de beroemde rabbijn Shim’on Bar Yochai, heeft Jad Ezra een gastenverblijf met bed en ontbijt. Op de dag van Lag B’omer deelt Jad Ezra koek en drank uit aan de 450.000 bezoekers bij het graf van rabbijn Shim’on Bar Jochai. Bekijk hieronder een (beetje oud) filmpje met een impressie van het werk van Jad Ezra in Miron.

Hulp aan daklozen

FacebookTwitterPinterestGoogle+emailArmoede is in Israël een groot probleem. Een kwart van de Israëlische kinderen leeft onder de armoedegrens. In sommige gevallen kunnen mensen zelfs de kosten voor huisvesting niet meer betalen en worden zij dakloos. Veel van deze daklozen komen naar Jad Ezra voor hulp. Behalve dat Jad Ezra hen aan eten en onderdak helpt is het nog belangrijker dat Jad Ezra hen aan werk probeert, te helpen zodat deze mensen in de toekomst niet afhankelijk hoeven te zijn van de liefdadigheidsorganisaties. De mensen die voor rehabilitatie in aanmerking komen, worden in Jad Ezra’s rehabilitatieprogramma’s opgenomen voor zover er plaats beschikbaar

V.N. en de universele rechten van de vrouw – een farce

Unwomen_logo_english

Een belachlijke vertoning

Bij de Verenigde Naties bestaat een “commissie van vakmensen voor de juridische positie van de vrouw”, de “United Nations Commission on the Status of Women” (CSW). Zij bestaat sinds 1946 en behoort tot de economische en sociale raad van de VN, een van de zes belangrijkste organen van de VN (waartoe bijvoorbeeld ook de Algemene Vergadering, de Veiligheidsraad en het Internationaal Gerechtshof behoren).

De commissie heeft zich de seksegelijkheid ten doel gesteld, ze komt op voor de universele rechten van vrouwen en bekijkt hoe zich de desbetreffende situatie in de wereld ontwikkelt. Eenmaal per jaar komt de uit 45 leden bestaande commissie in het VN-hoofdkwartier in New York bijeen om de stand van zaken te bespreken, overleg te voeren over te nemen politieke stappen, resoluties aan te nemen en programma´s te besluiten. Ze is de hoogste en belangrijkste instelling van de VN wat betreft vrouwenrechten.

Afgelopen vrijdag is de 59e jaarvergadering van de vrouwenrechtencommissie ten einde gegaan. En daarbij werd ook een resolutie aangenomen, waarin een land – let wel, één land – veroordeeld wordt voor het schenden van vrouwenrechten. Dit land krijgt daardoor van de VN een soort speciale status verleend, in ieder geval echter schijnen zijn schendingen ongebruikelijk ernstig en daardoor bijzonder noemenswaardig te zijn. Om welk land gaat het hier dus? Wellicht om Pakistan, waar procentueel de meeste vrouwen onder geweld door hun partners lijden? Of om Soedan, waar 88% van de vrouwen onder de 50 jaar onderhevig zijn aan genitale verminking en waar de minimumleeftijd voor een meisje 10 jaar bedraagt? Om Saoedi-Arabië, waar vrouwen lichamelijke straffen krijgen als ze niet de voorgeschreven kleding dragen en waar ze niet mogen autorijden of zonder een mannelijke begeleider mogen reizen?

Of misschien om de “Islamitische Republiek” Iran, waar vrouwen wegens overspel dood gestenigd kunnen worden, geen voorzitter van een rechtbank mogen zijn, een rigide hoofddoekdwang moeten opvolgen en de toestemming van hun man nodig hebben om buitenshuis te werken? Om Syrië, waar het regime verkrachtingen en andere vormen van geseksualiseerd geweld tegen vrouwen inzet als oorlogsstrategie? Om China, waar sprake is van gedwongen abortussen en sterilisaties tegen vrouwen? Of om een van die talrijke landen, waarin “eermoorden”, vrouwenhandel, gedwongen prostitutie en het hele palet aan ontbrekende politieke, individuele en sociale rechten voor vrouwen aan de orde van de dag, dus “normaal” zijn?

Nee, dit land, dat als enige door de “United Nations Commission on the Status of Women” in een resolutie expliciet werd veroordeeld, is – serieus – Israël. “De Israëlische bezetting”, staat er in de resolutie, “blijft de belangrijkste hindernis voor Palestijnse vrouwen wat betreft hun progressies, hun zelfstandigheid en hun integratie in de ontwikkeling van hun samenleving.”

Ron Prosor, de ambassadeur van Israël bij de Verenigde Naties, kon wat dat betreft alleen maar met zijn hoofd schudden: “Als er nog meer bewijzen nodig waren dat de VN tegenover Israël vooringenomen is, dan hebben we die vandaag gekregen”, zei hij. “Van de 193 VN-lidstaten slachten tientallen onschuldige burgers af en hebben wetten aangenomen waarmee vrouwen naar de rand van de desbetreffende samenleving gedrongen worden. Maar zij krijgen hier allemaal een bewijs van onschuld.”

Ook de mensenrechtenactiviste Anne Bayefsky was sprakeloos dat de VN de joodse staat eens temeer aan de VN-schandpaal nagelde en hem verantwoordelijk maakte voor de miserabele situatie van Palestijnse vrouwen – “en niet de Palestijnse mannen. Niet religieuze decreten en tradities. Niet een cultuur van geweld.” Men zou de schuld aan een wantoestand, bijvoorbeeld dat slechts 17% van de Palestijnse vrouwen tot de beroepsbevolking behoort, echter 70% van de Palestijnse mannen, aan de “joodse zondebok toe”. Maar dat zou geen wonder zijn, als je bedenkt dat ook Iran tot de commissieleden behoort en Soedan zelfs plaatsvervangend voorzitter van de commissie is.

De resolutie, op initiatief van de Palestijnen en Zuid-Afrika in de vergadering van de VN-vrouwenrechtencommissie ingebracht, werd met 27 “Ja”-stemmen aangenomen. Slechts twee commissieleden stemden tegen, namelijk de VS en Israël zelf. Bovendien waren er 13 blanco stemmen – waaronder de leden van de Europese Unie. In deze breedtegraden vindt men het dus in ieder geval niet volledig onjuist om in Israël de nummer één onder de globale schenders van vrouwenrechten te zien. Terwijl het niet duidelijker kan zijn dat dit volkomen belachelijke onzin is, die alleen bedacht kan worden door doorgedraaide antisemieten. Dat zo´n besluit desondanks – of juist daarom – kan worden aangenomen, spreekt eens temeer boekdelen met betrekking tot het oneindige thema “De VN en de joodse staat”.

door Alex Feuerherdt


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op Lizas Welt van 22 maart 2015

Trefwoorden:

Over de schrijver

Reply